Trabzon’un Evlatları Yargılanıyor, Trabzon Susuyor!
Türkiye’nin en çok konuşulan davalarından biri görülüyor. İstanbul Büyükşehir Belediyesi davası… Ülke günlerdir bunu konuşuyor. Siyaset konuşuyor, medya konuşuyor, sokak konuşuyor. Ama bir yer var ki neredeyse hiç konuşmuyor: Trabzon.
Siyasi Projektör
-
Oysa bu davanın merkezinde Trabzon’un evlatları var.
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu… Akçaabat’ın çocuğu. Trabzon’un evladı. Yıllardır bunu kendisi de söylüyor. Memleketini saklamadı, aksine her yerde gururla dile getirdi.
Bir diğer isim Beylikdüzü Belediye Başkanı Mehmet Murat Çalık. O da Trabzonlu. Maçkalı.
Yani İstanbul’da milyonlarca insanın yaşadığı iki büyük belediyenin başında Trabzonlu siyasetçiler var. Ve bugün Türkiye’nin en önemli siyasi davalarından birinde yargılanıyorlar.
Ama Trabzon’da neredeyse ses yok.
İnsan ister istemez soruyor:
Trabzon nerede?
Trabzon geçmişte kendi içinden çıkan insanlara sahip çıkan bir şehirdi. Siyasi görüşü ne olursa olsun, memleketten çıkan insanlara karşı bir refleks olurdu. Ama bugün sanki bu şehir kendi evlatlarına yabancılaşmış gibi.
Peki bunun sebebi ne?
Gerçeği söylemekten kaçmayalım.
Sorunun adı Trabzon halkı değil.
Sorunun adı Trabzon’daki CHP siyasetinin yıllardır içine düştüğü beceriksizliktir.
Trabzon’da CHP yıllardır şehirle bağ kuramayan bir siyaset yürütüyor. Ne güçlü bir kadro var, ne güçlü bir siyasi dil, ne de halkla gerçek bir temas.
Teşkilatlar siyaset üretmek yerine çoğu zaman kendi iç meseleleriyle uğraşıyor. Şehri konuşan değil, gelişmeleri uzaktan izleyen bir yapı hâline gelmiş durumda.
Hal böyle olunca ne oluyor?
Trabzon’dan çıkan bir siyasetçi Türkiye’nin en önemli siyasi figürlerinden biri oluyor ama memleketinde güçlü bir destek dalgası oluşmuyor.
Ekrem İmamoğlu bugün Türkiye siyasetinin en güçlü muhalefet figürlerinden biri olarak görülüyor. Mehmet Murat Çalık İstanbul’un en büyük ilçelerinden birinin belediye başkanı.
Ama Trabzon’da bu isimlere sahip çıkan güçlü bir siyasi duruş yok.
Ne meydanlarda ses var
ne şehirde güçlü bir refleks.
Bunun nedeni Trabzon halkının duyarsızlığı değildir.
Bunun nedeni Trabzon’da muhalefet siyasetinin yıllardır doğru düzgün yapılamamasıdır.
Bir şehirden çıkan siyasetçiye sahip çıkılması sadece o siyasetçinin işi değildir. Onu sahiplenmesi gereken güçlü bir yerel siyaset de gerekir.
Trabzon’da bugün eksik olan şey tam olarak budur.
Eğer Trabzon’da güçlü bir muhalefet siyaseti olsaydı, bugün İstanbul’da yargılanan Trabzonlu siyasetçiler için bu şehirden çok daha güçlü bir ses yükselirdi.
Ama gerçek şu ki…
Trabzon’un evlatları yargılanıyor,
Trabzon ise susuyor.
